Un Blog?! Estoy seguro que más de uno se ha hecho la misma pregunta ... Realmente me estoy planteando hacer un blog? yo?! profesional del fracaso en aquellos retos que requieran cierto grado de compromiso y dedicación? espera, espera; vamos a pensarlo un poco ...
Nadamás haber pasado escasas horas en Estados Unidos, me dí cuenta de que me habían pasado tantas cosas, había descubierto tan curiosas particularidades de esta gente, había tenido tantas sensaciones y, sobretodo, el viaje se intuia tan interesante y motivador; que no estaba dispuesto a dejar caer todo esto en el olvido. Así pues, un objetivo del blog es, con el permiso de Xavier Verdaguer, construir una pequeña bitácora para el recuerdo de aquellas pequeñas cosas que no quisiera olvidar.
Por otro lado, siempre he creido que las experiencias, compartidas, resultan mucho más satisfactorias y enriquecedoras. De este modo, también entiendo éste blog como un pequeño y efímero punto de encuentro para, en la medida de lo posible (y también en la de vuestras ganas, claro está), haceros partícipes a vosotros de este tan gran proyecto para mí.
Finalmente, y haciendo referencia a lo que empezaba diciendo, los que me conocéis, sabéis que soy un absoluto devoto de la procrastinación: siempre dejo las cosas para el último momento y, además, nunca se me ha dado muy bien eso de "tener continuidad" con mis proyectos.
De manera que, también me propongo a mi mismo éste blog como un reto: un pequeño ejercicio para empezar a cambiar éste aspecto que siempre me ha traido tantos problemas.
Trataré de ir posteando con cierta regularidad, aunque no seáis muy duros conmigo ...
Por cierto, puesto que ésto es un blog, entiendo que no hace falta decir que todo comentario, sugerencia o idea es más que bienvenido. De hecho, en efecto, "mucho" más que eso ;)
Be seeing you all!
Nadamás haber pasado escasas horas en Estados Unidos, me dí cuenta de que me habían pasado tantas cosas, había descubierto tan curiosas particularidades de esta gente, había tenido tantas sensaciones y, sobretodo, el viaje se intuia tan interesante y motivador; que no estaba dispuesto a dejar caer todo esto en el olvido. Así pues, un objetivo del blog es, con el permiso de Xavier Verdaguer, construir una pequeña bitácora para el recuerdo de aquellas pequeñas cosas que no quisiera olvidar.
Por otro lado, siempre he creido que las experiencias, compartidas, resultan mucho más satisfactorias y enriquecedoras. De este modo, también entiendo éste blog como un pequeño y efímero punto de encuentro para, en la medida de lo posible (y también en la de vuestras ganas, claro está), haceros partícipes a vosotros de este tan gran proyecto para mí.
Finalmente, y haciendo referencia a lo que empezaba diciendo, los que me conocéis, sabéis que soy un absoluto devoto de la procrastinación: siempre dejo las cosas para el último momento y, además, nunca se me ha dado muy bien eso de "tener continuidad" con mis proyectos.
De manera que, también me propongo a mi mismo éste blog como un reto: un pequeño ejercicio para empezar a cambiar éste aspecto que siempre me ha traido tantos problemas.
Trataré de ir posteando con cierta regularidad, aunque no seáis muy duros conmigo ...
Por cierto, puesto que ésto es un blog, entiendo que no hace falta decir que todo comentario, sugerencia o idea es más que bienvenido. De hecho, en efecto, "mucho" más que eso ;)
Be seeing you all!

Uree, felicidades por tu iniciativa y por todo lo que ello implica.
ResponderEliminar1) Es una decisión inteligente pues así te evitarás tener que explicar las mismas anécdotas por quintuplicado. Lo que te ocurra se cuelga aquí y a quien le interese no tiene más que hacer click.
2) Porque estas tres semanas van a ser una gran experiencia. Bueno, en realidad un preludio, una intro, una "abançadeta" de lo que será la gran experiencia el año que viene. Y como toda gran experiencia merece una crónica.
3) Porque es cierto, eres un vago, y tomarte esto como un ejercicio de autosuperación me parece muy loable.
Así que muchos ánimos y recuerda colgar también aquí alguna fotico. No hagas como Mayte que me dijo "hice una foto en NY dedicada a ti y la colgué en el facebook, pero como no tienes no la podrás ver".
Un abrazo!!!
Enjoy putilla!
ResponderEliminarJa tens un follower més :)
I Challenge You To Be *quite* Constant!
(que nos conocemos... ejem.)
Hola "tete" ,
ResponderEliminarSospito que això del bolg té dues cares: 1: et serveix per enviar la mateixa informació a tots , compartir i m'agrda molt.
2) t'estalvia feina !!!
Quedat amb la que més t'agradi , jo amb l'idea que m'ajudaràs a fer el meu bloq quan tornis, ja ho veus tot té dues parts a la vida.
Pots imaginar que llegirem amb molt d'interès... i m'agrada molt que vulguis superar els teus punts febles .
Que pasa Maestro! Desde el Consejo Superior de Procrastinadores de la FIB te animamos a que abandones el puesto tu que puedes.
ResponderEliminarMuchos ánimos por alli. A lo mejor lo que pones invita a algunos a seguir tus pasos, que por aqui hay ya más de uno tentado!
A divertirse fiera
Sergio Sánchez